Gigha en verder

De laatste twee dagen op Islay maken we nog prachtige fietstochten. Naar het Kildalton High Cross langs baaien met zeehonden. Hier zie je vooral de “common seal” met zijn gevlekte huid  die, in tegenstelling tot wat de naam zegt, zeldzamer is dan de grijze zeehond. Het Kildalton Cross, een vroeg christelijk kruis van  zo’n 1300 jaar oud, is heel bijzonder. De erin gebeeldhouwde figuren, zoals Maria met het kind omgeven door twee engelen,  en de moord van Kaïn op Abel, zijn nog goed herkenbaar.  Verder naar Ardtalia, waar de weg ophoudt, en de Sound of Islay begint. Geweldige uitzichten, vooral omdat het aardig helder en zonnig is.

Met windstil weer, maar met nog wel een flinke bui tussendoor, varen we van Port Ellen de 20 mijl naar Gigha, en maken vast aan een visitor mooring in Ardminish Bay. Van het eiland wordt hoog opgegeven, maar eerlijk gezegd vonden we Islay ruiger en mooier. De Achamore Gardens hebben vier sterren, maar die dateren ongetwijfeld uit betere tijden. Niet dat ze niet mooi zijn, maar er is het nodige aan achterstallig onderhoud. Dat heeft vast te maken met het feit dat het hele eiland in bezit is van en gerund wordt door de eilanders zelf. In Achamore House kopen we een ijsje dat ter plaatse gemaakt wordt (d.w.z. in de keuken van het landhuis) met de melk van de Tarbert Farm verderop. Eén aarbeienijsje, één braam met whisky, heel lekker.

En dan regent het drie dagen vrijwel onafgebroken. Met de harde oostenwind liggen we in de baai van Gigha vreselijk te deinen.  Tegen de golven in naar de kant en terug varen zou onmogelijk zijn als we niet op grond van soortgelijke ervaringen vorig jaar een buiskapje voor de bijboot hadden gemaakt. Het werkt prima, we krijgen geen onvrijwillige douche van de overslaande golven.

Sinds gisteren liggen we in de baai van Crinan, ook aan een boei.  De hele tocht er naar toe regen. Bij aankomst 24 km. gefietst voor boodschappen. Wel heel mooi langs het Crinan kanaal. 

Vandaag op de fiets met  vrij zonnig (maar koud) weer van Crinan naar Tayvallich, aan Loch Sween, en verder door naar de Taynish Natural Reserve. En prachtig gebied, met veel verschillende dingen te zien: de kust van Loch Sween, een oude molen, een binnenwater met waterlelies, en dan ook nog overal kunstobjecten.

Morgen door naar Kilmelfort, aan Loch Melfort.

Van Noord-Ierland naar Schotland

de Bann bij laag water

Van Portrush varen we met opkomend water de rivier de Bann op, naar Coleraine marina. De zandduinen van Portstewart zijn aan bakboord te zien. De slikken liggen droog, en zitten vol wadvogels. Alhoewel nergens in de kaart of pilot iets staat over een bank, lopen we voorbij Seaton’s marina toch vast. Roer en kiel omhoog,en we kunnen weer verder. In de marina liggen we heel rustig, met mooi uitzicht op de rivier. Dat komt goed uit, want de dagen erna vliegen de stormwaarschuwingen ons om de oren. Tot 9, en op sommige plekken op zee zelfs 10 Beaufort. Schijnt hier voor de tijd van het jaar toch heel uitzonderlijk te zijn.

Mussenden Temple

Donderdag  fietsen we naar Castlerock over de Sustrans nationale fietsroute 93, die hier helemaal langs de kust loopt. Vandaar lopend naar het gigantische Downhill Demesne, en de Mussenden Temple, beide eind 18^e eeuw gebouwd door Earl Hervey, bisschop van Derry, die kennelijk enige last van grootheidswaanzin (en te veel centen) had. Het hele complex ligt op een hoog klif. Beneden een prachtig strand waar de spoorweg pal langs loopt.

de Walls van Londonderry

Vrijdag rijden we op dit spoor, met de trein op weg naar Londonderry. De stad is geheel omringd door 400 jaar oude historische wallen. Fortificaties die begin 17^e eeuw zijn gebouwd om de Engelse en Schotse kolonisten te beschermen tegen invloeden van buiten. Deze kolonisten waren hier onder koning James I doelbewust naar toe gebracht als deel van de Kolonisatie van Ulster, die voornamelijk tot doel had om dit deel van Ierland stevig onder de Engelse duim te krijgen, en om het Protestantisme tot de enige godsdient te maken. Een en ander is in elk geval jammerlijk mislukt,dat weten we. Maar na een dagje Londonderry, en een bezoek aan een heleboel historische plekken met uitleg, duizelt het je van de complexiteit van die geschiedenis.

de Paps van Jura gezien vanaf Islay

turf

Zondag met heel aardig weer het North Channel overgezeild naar Islay (spreek uit: eye-la), in Schotland. De wind neemt langzamerhand wat af, zodat we toch nog voorbij de zuidpunt van Islay in een flinke zuidgaande stroming belanden, met turbulent water. In de baai zelf stroomt het minder hard. Afmeren kan aan een steiger in een "do-it-yourself"-haven.

Islay is een prachtig, groot en ontzettend leeg eiland. We wandelen langs de kust, en zien 3 van de 8!! whisky-distilleerderijen die het eiland heeft. De whisky van hier (met exotische namen als Laphroaig, Lagavulin, Bruichladdich) schijnt speciaal te zijn vanwege het feit dat de mout gedroogd wordt in ovens die met lokaal gewonnen turf gestookt worden. We fietsen naar Bridgend en Bowmore, heen over de High Road met prachtige uitzichten o.a. op de Paps van Jura, terug over de Low Road. We blijven waarschijnlijk tot vrijdag hier om daarna naar Gigha (spreek uit: jie-aa) te verkassen.                    

Naar Rathlin Island en Portrush

Zaterdag steken we over naar Rathlin Island, zo’n 5 mijl ten noorden van Ballycastle. Een soort Vlieland, maar dan hoger en ruiger. De fietstocht die we ’s middags afbreken  vanwege de regen, zetten we zondag bij heel redelijk weer voort.  De klimmetjes zijn echter niet minder geworden )-;.  Toch worden alle uithoeken van het eiland bezocht. Eerst de westelijke “upside down” vuurtoren (die het licht dus onderin heeft), en het Seabird Center. Op de klippen nestelen duizenden alken en zeekoeten, papegaaiduikers, kittiwakes en fulmars (Nederlandse termen ken ik niet).  Jan-van-genten vliegen voorbij. Bij de oostelijke vuurtoren is helemaal niemand. Daarna  ook nog naar Rue Point in het zuiden, met een enorme groep zeehonden op de rotsen van de oude haven. Blijft geweldig!

Maandag regent het pijpenstelen, en zit het helemaal dicht van de mist. We vertrekken zo laat als maar gaat i.v.m. de stroming, want voor  ‘s middags is een weersverbetering in het vooruitzicht gesteld. Onderweg zien we vlakbij meerdere dolfijnen. Bij Benbane Head breekt het zowaar open. 

Net op tijd om fantastisch zicht te hebben op de beroemde Giant’s Causeway. Dat zijn rotsformaties opgebouwd uit zo’n 40.000 basaltzuilen. Staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco.Woensdag fietsen we er naar toe, langs Dunluce castle, om alles nog eens goed te bekijken. Het is er druk, maar erg de moeite waard.

Portrush zelf is een echte badplaats, met prachtige stranden. Op sommige plekken waan je je in Zuid-Frankrijk, maar dan met 14 graden. Het haventje stelt niets voor. Met drie boten is het vol. Donderdag waarschijnlijk door naar Coleraine.

Van Belfast naar Ballycastle

Dinsdag varen we eerst naar Bangor om te tanken. Daarna door naar Glenarm, langs Blackhead, de Gobbins (steile rotsen met grote holen erin), en de eilanden Muck en de Maidens. We vertrekken met een dubbel rif in het grootzeil, maar uit de buien komen zulke vlagen dat we uiteindelijk ook de stormfok zetten. Handig dat die nu op een rolreefsysteem zit!!

De hele Antrim kust is een AONB oftewel een Area of Outstanding Natural Beauty, o.a. vanwege zijn glens: lange, diepe valleien in de ijstijd uitgesleten door een gletsjer waar meestal een riviertje doorheen loopt. Glenarm betekent dan ook Glen of the Army. We wandelen door het dorp (een paar straatjes, twee pubs, één winkeltje, een kasteel, en ook nog een vrij bekende goud-en zilversmid), en door het Glenarm forest, waar een van de glens in de Glenarm rivier uitkomt.

Fair Head

Woensdag vertrekken we heel vroeg naar Ballycastle om bij Fair Head (het meest noord-oostelijke headland van Ierland) en in de Rathlin Sound dood tij te hebben. Maar we zijn te vroeg, en klokken uiteindelijk nog 9.5 knoop aan snelheid, dus zo’n 5 knopen stroom mee. Het is een prachtige (maar koude) morgen, en we hebben schitterend zicht op Fair Head met zijn basaltkolommen en Rathlin Island aan de Ierse kant, op Kintyre, Sanda en Islay aan de Schotse kant.

Marconi's cottage

Ballycastle heeft een niet al te grote haven, maar is een goed geconserveerd kustplaatsje. 's Middags op de fiets langs de kustweg naar Marconi’s cottage, waar Marconi eind 19e eeuw zijn beroemde draadloze transmissie experimenten uitvoerde.

zicht op de Causeway Coast

Onze fietstocht naar het westen langs de Antrim Causeway Coast is prachtig, maar vrij slopend. We zien de touwbrug naar Carrick-a-Rede eiland uit de verte, maar gaan er niet over. Te toeristisch. Wel dalen we af naar Kinbane Head met een kasteelruine en interessante rotsformaties: kalk aan de onderkant, daarboven basalt.

Kinbane castle

Het weer schijnt dit seizoen vrij hopeloos te zijn: veel storm en regen, en te koud. We mopperen echter tot nu toe nog niet. Het is niet mooi, maar we kunnen genoeg ondernemen.

Weer terug in Belfast

Maandag 29 juni vliegen we weer terug naar Belfast. Dinsdag verhuizen we als gepland van Abercorn Basin naar York Dock, waar we drie boten dik komen te liggen. Geen faciliteiten. Om in de marina te komen kunnen we gebruik maken van een watertaxi. Vanaf woensdag beginnen de Tall Ships binnen te komen.

Tegenover ons liggen o.a. de Alexander von Humboldt, de Tecla en de Maybe. Rond de dokken waar de schepen liggen is van alles te doen: eet- en drinkkraampjes, live muziek, kermis, spelletjes, straattheater enzovoort. Bij prima weersomstandigheden lopen we er rond, met vele duizenden anderen, en bezoeken een aantal schepen.



Zaterdag gaan we met de wandelgroep van Betty en Robin 's morgens naar Carnfunnock Country Park, en na de lunch naar de vuurtoren Blackhead. In de baai waar we lopen lag vroeger een haven.

Aan de tuinen en bomen is te zien dat hier een tropisch microklimaatje heerst.’s Avonds zien we vanaf de boot het afsluitende vuurwerk. Prachtig schouwspel dat je dwars door de masten heen kan gadeslaan.Bij de (boot)buren zijn wat feestjes gaande!
Na de Parade of Sails op zondag keren we terug naar Abercorn Basin. Weer lekker rustig in ons eentje aan het ponton.

Als het weer een beetje meezit, gaan we dinsdag richting Glenarm, iets ten noorden van Larne.